Sprawozdanie 2022

Minął Rok Pański 2022

       W duchu wdzięczności Panu Bogu  zakończyliśmy  miniony  Rok Pański 2022.  

Koniec roku skłania nas do pewnego podsumowania minionego czasu. Tego niezwykle trudnego roku, w którym jeszcze mieliśmy do czynienia z pandemią koronawirusa a na dodatek 24 lutego 2022 r wybuchła wojna u naszych sąsiadów na Ukrainie. Dzięki życzliwości wielu Polaków także na  terenie naszej parafii schronienie znalazło wiele osób z tego dotkniętego wojną kraju. Cała ta sytuacja pandemiczno-wojenna spowodowało, że dziś wiele rodzin także w naszej parafii boryka się z kłopotami ekonomicznymi i galopującą inflacją.                                                                                                                                              

         Dla naszej wspólnoty był to rok dziękczynienia za 40 lat istnienia parafii.  W sposób szczególny dziękowaliśmy za to Panu Bogu w niedzielę 23 października 2022 r. na Mszy św. sprawowanej pod przewodnictwem Metropolity Gdańskiego Abpa Tadeusza Wojdy SAC. Przedstawiciele Rady Parafialnej przygotowali z tej okazji wystawę ze zdjęciami, oraz broszurkę obrazującą historię redłowskiej parafii a katecheci wraz z uczniami ze szkół znajdujących się na terenie naszej parafii zorganizowali konkurs prac plastycznych, umieszczonych na wystawie w naszej świątyni.  Raz jeszcze wszystkim za ten jubileusz dziękuję.                             

Przypomnę, rok miniony, przeżywaliśmy pod hasłem duszpasterskim: „Posłani w Pokoju Chrystusa”.  Pragnęliśmy włożyć  jeszcze większy wysiłek w bardziej świadomy udziału wiernych we Mszy św. oraz w odkrywanie zadań, które wynikają z „owoców Komunii św.”. Chodzi o nasz „eucharystyczny styl życia” i wynikającą z niego misję czyli posłanie głoszenia słowem i postawą pokoju Chrystusa, o czym słyszymy w każdej Mszy św. kiedy kapłan na zakończenie rozsyła nas: Idźcie w Pokoju Chrystusa”. Chcieliśmy się skupić na jeszcze lepszym przeżywaniu Eucharystii, na częstszym przyjmowaniu komunii św. i regularnym uczestnictwie w niedzielnej i świątecznej Mszy św. a może i w dni powszednie, a także na ożywieniu Adoracji Najświętszego Sakramentu. Na ile udało nam się te założenia zrealizować musimy odpowiedzieć sobie sami. 

Nowy rok duszpasterski, który rozpoczęliśmy od pierwszej niedzieli adwentu przeżywamy pod hasłem: „Wierzę w Kościół Chrystusowy”. Mamy pochylić się nad tajemnicą Kościoła i odnowić wiarę w tę wspólnotę, którą założył Chrystus i wyposażył w sakramenty. To wszystko po to byśmy w tej wspólnocie wierzących mogli osiągnąć  zbawienie. 

        Próbując podsumować miniony rok przyjrzyjmy  się życiu religijnemu społeczności Gdyni Redłowa, która liczy ponad 6 tyś. mieszkańców.   Najpierw  zobaczmy jak przedstawiało się życie sakramentalne:    

1. Sakrament Chrztu Świętego.

Rok19831987199720072017201820192020 20212022
Ilość chrztów128  84  44573839292320  21

Liczba chrztów  w ostatnich latach utrzymuje się liczbie około 20. Parafia nasza się starzeje, mało  jest rodzin młodych ale trzeba też  pamiętać, że coraz więcej rodzin żyje bez Boga i nie widza potrzeby ochrzczenia swoich pociech. 

2. Sakrament bierzmowania:

Rok1983198719972007201720182019202020212022
Liczba bierzmow.  91  68  61  47  2725202520  23

Obecnie do przyjęcia tego sakramentu przygotowuje się grupa ok 20 młodzieży.

3.Sakrament Eucharystii:

  • I-komunia święta:
Rok1983198719972017201820192020202120222023
Liczba dzieci  81  75  57  75  67174841   20  50
  • Frekwencja na niedzielnych Mszach Świętych :
Rok201720182019202020212022
Ilość wiernych (około)206517981847ok450884914

Na liczącą ponad 6000 mieszkańców dzielnicę do kościoła w ostatnim czasie chodzi trochę ponad 900 osób. To ok. 50% tych, którzy regularnie praktykowali przed COVID-19. . 

  • Ilość rozdanych w ciągu  minionego roku komunii świętych: ok. 100 tyś

Cieszy coraz większa dojrzałość regularnie uczęszczających na Eucharystię, spośród których zdecydowana większość bardzo często przystępuje do komunii św.   Pragnę bardzo gorąco podziękować tym, którzy regularnie i często posilają się „pokarmem na życie wieczne”.   Zachęcam pozostałych do regularnego i pełnego uczestnictwa we Mszy św. tzn. z komunią świętą.  Cieszy też fakt, że dwom kapłanom (przydałby się jeszcze jeden) pomagali czterej nadzwyczajni szafarze komunii świętej: Pan Jacek, Pan Adrian, Pan Adam i Pan Aleksander.  Od listopada szafarze w jedną niedzielę miesiąca  zanoszą Ciało Chrystusa do chorych i starszych, którzy sobie tego wyraźnie życzą.   Dziękuje Im za tę gorliwą posługę. 

  • Przy tej okazji chcę również podziękować za zamawiane intencje Mszy świętych, i te w niedziele i święta, ale także w dni powszednie. Niestety ze względu na brak kapłanów musieliśmy zredukować jedną Msze św. poranną w dni powszednie.  Dlatego proszę o wyrozumiałość, że terminy zamawianych intencji są odległe, jest nas tylko 2 kapłanów.   Dziękuję także za składane przy tej okazji stypendia mszalne. 

4. Sakrament Namaszczenia Chorych.

Odwiedzamy każdego miesiąca około 46 osób starszych i chorych. 

  • Pogrzeby:
Rok1997200720152016201720182019202020212022
Ilość w parafii  53  51  68  66  58  616752  69  60

          W imieniu całej parafii wyrażam chrześcijańską solidarność ze wszystkimi, którzy w minionym roku pożegnali swoich najbliższych!  W 2022 roku zgonów było mniej niż w poprzednich latach. Trzeba też podkreślić, że wydłuża się średnia wieku.  Jeszcze raz proszę uczyńmy wszystko, by zadbać o naszych starszych czy schorowanych rodziców, krewnych, sąsiadów, by zostali zaopatrzeni sakramentami świętymi. Nie czekajmy do ostatniej chwili.  Zaprośmy do nich kapłana z posługa sakramentalną. W sytuacjach nagłych kapłan jest do dyspozycji o każdej porze dnia i nocy. Przychodźmy śmiało! 

5.Sakrameny pokuty i pojednania.

Ze względu na małą liczbę kapłanów spowiedź w dni powszednie jest15 minut przed Mszą św. ale kiedy to tylko możliwe to staramy się służyć w konfesjonale także w czasie Eucharystii. W niedzielę i uroczystości pragniemy spowiadać podczas każdej Mszy św.

Pragnę podziękować wielu z Was, którzy regularnie korzystacie z sakramentu Bożego Miłosierdzia.  Chciałbym raz jeszcze, zaapelować o ożywienie spowiedzi w I-piątki miesiąca, by wynagradzać Sercu Bożemu za grzechy nasze i całego świata. Zachęcajmy dzieci i młodzież, a sami dajmy im przykład.

        Jako kapłani na miarę naszych sił i możliwości staramy się służyć Wam najlepiej jak potrafimy, posługą  w konfesjonale! Dziękuję Ks. Marianowi za codzienną, gorliwą służbę w konfesjonale i poza nim.

6. Sakrament Kapłaństwa.

         Obecnie w naszej parafii posługuje 2 kapłanów: Proboszcz – Ks. Wiesław Philipp i Wikariusz – Ks. Marian Kożyczkowski. Od sierpnia Ks. Marian zastąpił ks. Pawła Jakimcio, który został przeniesiony do Parafii MB Gwiazdy Morza w Sopocie.  W dniu 18 sierpnia 2022 r. odszedł do wieczności Ks. Kazimierz Południak. Odczuwamy potrzebę przynajmniej jeszcze jednego duszpasterza, ale mimo to staramy się na miarę naszych możliwości usłużyć całej parafii. W minionym roku odszedł też do wieczności poprzedni proboszcz Ks. Michał Oksiuta, który posługiwał w tej parafii 14 lat.  

        Obecnie na piątym roku w naszym Gdańskim Seminarium Duchownym przygotowuje się do kapłaństwa  alumn Patryk Zybert. Inny Szymon Orkisz  jest w Seminarium Duchownym – poza granicami Polski. Niech ich przykład będzie zachętą dla innych młodych chłopców, którzy nie będą bali się pójść za Chrystusem.  Prośmy Boga o wytrwanie dla Nich oraz o nowe powołania kapłańskie i zakonne. W bieżącym roku módlcie się także za nas – waszych kapłanów, byśmy byli dla Was dobrymi Pasterzami.  Święty Janie Pawle II i bł. Ks. kardynale Stefanie Wyszyński  –módlcie się za nami! Chciałbym wyrazić także przy tej okazji wdzięczność Ks. Marianowi  za Jego gorliwą posługę duszpasterską i katechetyczną: w parafii, w szkole i w przedszkolu.

Podsumowując ten rok trzeba wspomnieć, że 31 grudnia 2022 r. odszedł do wieczności Papież Senior Benedykt XVI. Zmarłego Ojca św. i zmarłych kapłanów polecamy modlitwie wiernych.   

7.Sakrament Małżeństwa:

Rok19831997200720152016201720182019202020212022
Ilość par  44  16  13    104910533  0

Minionym roku w naszej parafii nie było ani jednego ślubu. 

       Mówiąc o życiu parafii trzeba ukazać zaangażowanie wiernych w grupy duszpasterskie. Parafia-jak uczy Sobór Watykański II – to wspólnota wspólnot. Im więcej takich grup, tym żywotniejsza parafia. Słowa wdzięczności kieruję pod adresem wszystkich należących do grup i pragnę zachęcić Was Drodzy Parafianie, by nie być tylko biernymi uczestnikami, ale czynnie zaangażować się w  życie parafii. W każdej grupie można znaleźć coś dla siebie. W naszej parafii do tej pory istnieją takie wspólnoty:

  • Żywy Różaniec  Święty (11 róż);
  • Apostolstwo Bożego Miłosierdzia; (dziękuję za codzienne odmawianie koronki do Bożego Miłosierdzia po Mszy św. rannej i wieczornej.)
  • Koło Misyjne Dorosłych (10 osób);
  • Apostolstwo MB Patronki Dobrej Śmierci (ok. 10 osób);
  • Grupa Biblijna „Marana tha” (ok. 10 osób);
  • Ministranci (8 osób) /przydałoby się więcej/;
  • Wspólnota Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa; 
  • Parafialny Zespół Caritas – (5 osób). Szczególne podziękowanie kieruję na ręce Pana Przemysława Adam za tę troskę o najbardziej potrzebujących;   
  • Redakcja parafialnej Gazetki „Miłosierdzie” 2-osobowa. W tym miejscu chciałbym  podziękować Pani Janinie Reliszko i Pani Katarzynie Kohn za  redagowanie z wielkim zapałem naszego tygodnika. Pragnę wyrazić wdzięczność także Panu Adrianowi za czuwanie i wstawianie tekstów na stronę internetową naszej parafii. 
  • Wspólnota Mężczyzn św. Józefa ( ok. 15 Panów, zapraszam innych);
  • Wspólnota Domowego Kościoła – 1 krąg ( 4 małżeństwa).
  • Pragnęli byśmy, by powstała  w parafii także jakieś wspólnoty dla dzieci i młodzieży. Ks. Marian nad tym pracuje. Liczymy na Waszą pomoc!

KWESTIE MATERIALNE PARAFII. 

Pragnę bardzo serdecznie podziękować Wam Drodzy Parafianie za wszelkie ofiary składane na utrzymanie parafii i wykonywane inwestycje.  Mam świadomość, że nie łatwo się dziś żyje, a mimo to potraficie się dzielić.

W minionym roku udało się zamontować pierwszych 7 stacji drogi krzyżowej z mozaiki włoskiej. Niestety wykonanie i montaż pozostałych  7 znacznie się opóźnił. Wykonawca Pan Piotr Kauczynski z Krakowa na początku grudnia zapewnił, że rozpoczyna prace na tymi pozostałymi stacjami i obiecał, że zostaną zamontowane w naszej świątyni jeszcze przed Wielkanocą. Pozostaje mi tylko przeprosić za opóźnienie. Oczywiście robocizna podrożała o ok. ¼ pierwotnej ceny. Ale pieniądze na ten cel mamy.  Niespodziewanie w minionym roku okazało się, że tynk  na najwyższym poziomie świątyni w okolicach krzyża zaczął pękać i dostała się woda. To miejsce zostało odkryte, by mogło schnąc, zostały wykonane niezbędne prace dekarskie, dzięki czemu woda już nie wdziera się do murów świątyni. Zamontowano też nagrzewnice, które mają na celu osuszanie i wietrzenie ścian wewnątrz kościoła. Na wiosnę planujemy położenie odpowiednich materiałów tynkarskich zabezpieczających i pomalowanie tej części kościoła, gdzie został skuty tynk. Ponieważ prace prowadzone są na wysokościach dlatego też są bardzo drogie. 

       Ze względu na sugestię parafian planujemy w najbliższym czasie remont-przebudowę plebani. Mamy już projekt koncepcyjny, który ufam w tym miesiącu zostanie zakończony i przedstawiony do akceptacji w Kurii Metropolitalnej  Gdańskiej.  Trudno dzisiaj jeszcze dokładnie określić, kiedy rozpoczną się te prace. Chcielibyśmy jak najszybciej. Stąd też ofiary składane przy okazji kolędy są przeznaczone właśnie  na tę inwestycję. 

          Bardzo dziękuję tym, którzy modlitwami, a także ofiarami wspierają to wszystkie dzieła materialne. 

         W bieżącym roku poza wspomnianymi wcześniej nie planujemy szczególnych inwestycji w kościele. 

       Pragnę podziękować  przy tej okazji także Osobom, które dbają o świeże  kwiaty i piękną dekorację kościoła; Pani Maryli, Pani Marii, Pani Halinie, Pani Teresie i wspomagających je osobach. Pani Eryce i Pani Wisi dziękuję za troskę o czystość strojów liturgicznych i bielizny kielichowej.   Panu Marcinowi, Panu Szczepanowi i Panu Janowi  oraz pomagającemu im Panu Januszowi wyrażam wdzięczność za pełną oddania służbę w zakrystii. Panu  Leszkowi i wspomagającym go Panom tzw. „brygadzie zryw” za wszelkie prace gospodarcze a Pani Małgosi za troskę  o czystość. Gorąco dziękuję także naszym organistom Pani Hani i  Panu Waldemarowi. Parafia to także plebania, o którą dbają Pani Wisia i Pani Gabrysia. Im również należą się słowa ogromnej wdzięczności. 

Wszystkim składam serdeczne „Bóg zapłać” za wszelkie wyrazy dobroci i życzliwości okazane w 2022 roku. Przepraszam za uchybienia z mojej strony i kapłanów naszej parafii  oraz gorąco proszę o modlitwę i pomoc w radosnym kroczeniu we wspólnocie parafialnej do Królestwa Niebieskiego. Szczęść Boże w Nowym 2023 Roku! 

                                                                                  Ks. Proboszcz

Życzenia – Boże Narodzenie 2022

Drodzy Parafianie Redłowskiej Wspólnoty. Mili Goście. 

Dziełem Bożej miłości było narodzenie Jezusa w Betlejem. 

W nas rodzi ono owoce, o ile jest przyjmowane z wiarą.

Niech zatem czas tegorocznych Świąt Bożego Narodzenia  

Będzie szczególną okazją do refleksji nad wiarą w Bożą miłość.

Niech sprawi, że nasze oczy, serca nasycą się oglądaniem Boga,

który z miłości do nas stał się Człowiekiem.

A umocniona w ten sposób wiara niech pobudza nas do czynów miłości.

Niech każdy dzień Nowego 2023 Roku upływa nam z Jezusem,

dla Niego i w Nim.

Podnieś rękę Boże Dziecię błogosław Ojczyznę miłą, 

naszą parafię, nasze rodziny i każdego z nas.

Z serdecznymi życzeniami: Duszpasterze  i  Rada Parafialna.

PLAN WIZYTY DUSZPASTERSKIEJ CZ. II

DataUlice
27.12. 2022 r.  Wtorekul. Powstania Wielkopolskiego 68, 80.
28.12.2022 r.     Środaul. Powstania Wielkopolskiego 89, 91, 93, 97.
29.12.2022r.Czwartekul. Powstania Wielkopolskiego 82, 101,103,105.      
30.12.2022 r.Piątekul. Powstania Wielkopolskiego 107, 107AB, 111,113,115,117.
02.01.2023 r.Poniedziałekul. Powstania Wielkopolskiego 119, 121,123, 125, 127,129, 131.
03.01.2023 r.Wtorekul. Powstania Wielkopolskiego: domki: 2-66 (parzyste), 1-39(nieparzyste) oraz ul. Powstania Warszawskiego 2-8
04.01.2023 r.Środaul. Powstania Wielkopolskiego: domki  41-87 (nieparzyste), 133-159,           ul. Powstania Listopadowego oraz ul. Miłosza. 
05.01.2023.rCzwartekul. Powstania Śląskiego 2, 4 ,6, 8. 
07.01.2023 r.Sobota (od godz.15.00)ul. Powstania Śląskiego 10, 39  domki, oraz ul. Heweliusza 4-13.
09.01.2023 r.Poniedziałekul. Cylkowskiego 9,11 oraz domki.
10.01.2023 r.Wtorekul. Szarych Szeregów (całość).
11.01.2023 r.Środaul. Redłowska.
12.01.2023 r Czwartek.            ul. Korczaka 2, 3, 4, 5A, 5B, 6.
13.01.2023 r.Piątekul. Korczaka 7, 8 i  domki (9-39).
14.01.2023 r.Sobota (od godz.15.00)ul. Korczaka 14,16,18, 20.ul. Wiosny Ludów (nieparzyste)
16.01.2023 r.Poniedziałekul. Wiosny Ludów (parzyste), ul. Batalionów Chłopskich.
17.01.2023 r. Wtorekul. Żołnierzy Dywizji Kościuszkowskiej,  ul. Nocznickiego, ul Skośna.
18.01.2023 r.Środaul. Stoczniowców, ul. Okrętowa.                          
19.01.2023 r.Czwartekul. Czapskiego, ul. Ruchu Oporu.
20.01.2023 r.Piątekul. Mokwy, ul. Szczeblewskiego, ul. Suchanka, ul. Hallera.
21.01.2023 r.Sobota (od godz.15.00)ul. Herberta 4, ul. Bałtycka 3-13.                                                           
23.01.2023 r.Poniedziałekul. Herberta 7, ul. Kisielewskiego1-9.
24.01.2023 r.Wtorekul. Legionów 100 AB.
25.01.2023 r.Środaul. Legionów 102 ABCD.  
26.01.2023 r.Czwartekul. Legionów 107 A-K.
27.01.2023 r.Piątekul. Legionów 107 L-S.
28.01.2023 r. Sobota (od godz.15.00)ul. Legionów  109 -117.
30.01.2023 r. Poniedziałekul. Legionów  119.
31.01.2023 r. Wtorekkolęda dodatkowa.

STANOWISKO RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

WOBEC DZIAŁAŃ JANA PAWŁA II
ODNOSZĄCYCH SIĘ DO PRZESTĘPSTW SEKSUALNYCH WOBEC MAŁOLETNICH

W przestrzeni publicznej coraz częściej słyszymy pytania o postawę Jana Pawła II wobec dramatu wykorzystywania seksualnego osób małoletnich i bezbronnych przez duchownych, a także o sposób reagowania na tego rodzaju przestępstwa podczas jego pontyfikatu. Coraz głośniej stawiana jest teza, że Papież nie podchodził właściwie do tego rodzaju czynów i niewiele robił, aby ten problem rozwiązać, a nawet go ukrywał. Wydaje się, że panuje swego rodzaju moda na formułowanie tego typu opinii. Wpisuje się to w próby podważenia autorytetu Jana Pawła II, a nawet zakwestionowania jego świętości, potwierdzonej w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym. W konsekwencji stanowi to usiłowanie pomniejszenia znaczenia tego wyjątkowego pontyfikatu dla Kościoła, świata, kultury i człowieka.

Medialny atak na św. Jana Pawła II i jego pontyfikat znajduje także swoją przyczynę w nastawieniu do jego nauczania, wyrażonego chociażby w takich encyklikach, jak Redemptorhominis czy Veritatis splendor, a także w głoszonej przez niego teologii ciała, co nie odpowiada współczesnym ideologiom propagującym hedonizm, relatywizm i nihilizm moralny.

W tej sytuacji uczciwe szukanie prawdy i dawanie jej świadectwa jest obowiązkiem każdego prawego sumienia. Spojrzenie na działania Jana Pawła II powinno uwzględniać kontekst historyczny i ówczesny stan wiedzy, a także uwarunkowania, w jakich on żył. Były one naznaczone przede wszystkim następstwami rewolucji kulturowej 1968 roku, odrzucającej obiektywne kryteria moralności i osobowej odpowiedzialności. Powszechnie głoszono, zwłaszcza w środowiskach uniwersyteckich Zachodu, że wszystko ma tę samą wartość i że, w konsekwencji, nie istnieje odtąd żadna różnica między dobrem i złem, prawdą i fałszem, pięknem i brzydotą. Obecnie pojawiają się nowe ideologie, które są spuścizną rewolucji 1968 roku. Podważają one chrześcijańską antropologię, której podstawową prawdą jest stworzenie człowieka przez Boga, jako kobietę i mężczyznę, na Jego obraz i podobieństwo. W sposób oczywisty walka z chrześcijańską wizją człowieka łączy się z próbami podważania wielkiego autorytetu, jakim na całym świecie cieszy się św. Jan Paweł II, który z ogromną mocą głosił tę wizję na wszystkich współczesnych mu areopagach.

Starając się zrozumieć podejście Jana Pawła II do problemu wykorzystywania seksualnego małoletnich, pragniemy pokazać konsekwentnie podejmowane przez niego działania.

1. Już w początkach pontyfikatu w wprowadzonym przez Jana Pawła II w 1983 roku nowym „Kodeksie Prawa Kanonicznego”jednoznacznie zobligowano przełożonych kościelnych do karania sprawiedliwą karą członków kleru, będących sprawcami wykorzystania seksualnego małoletnich, nie wyłączając wydalenia ich ze stanu duchownego.

W 1992 roku Jan Paweł II ogłosił „Katechizm Kościoła Katolickiego”, który w artykule 2389 stwierdza, że „nadużycia seksualne popełniane przez dorosłych na dzieciach lub młodzieży powierzonych ich opiece” są grzechem, będącym „jednocześnie gorszącym zamachem na integralność fizyczną i moralną młodych, którzy będą nosić jego piętno przez całe życie, oraz pogwałceniem odpowiedzialności wychowawczej”.

2. Prawdopodobnie pierwszy poważny sygnał o przestępstwach seksualnych popełnianych przez duchownych na szkodę osób małoletnich dotarł do Jana Pawła II z Kościoła w Stanach Zjednoczonych w 1985 roku za pośrednictwem nuncjusza apostolskiego w Waszyngtonie. Była to analiza dotycząca nieskuteczności dotychczasowych działań Kościoła w USA wobec sprawców wspomnianych przestępstw. O rzeczywistej skali tego zjawiska nie miano jednak wtedy pełnego wyobrażenia.

3. Podczas wizyty ad limina episkopatu USA w 1993 roku Jan Paweł II zauważył, że biskupi nie byli jednomyślni w stosowaniu prawa karnego w odniesieniu do przestępstw seksualnych popełnianych przez duchownych. Dominowała tendencja do minimalizowania znaczenia prawa karnego w życiu wspólnoty kościelnej, a istniejące narzędzia prawne często nie były stosowane. Nie uświadamiano sobie również tego, jak głębokie i szkodliwe dla psychiki ofiar mogą być skutki tych przestępstw. W tym samym bowiem czasie w skali światowej rosły w siłę ruchy domagające się legalizacji pedofilii.

Po tej wizycie w liście do biskupów amerykańskich Jan Paweł IInapisał: „kanoniczne kary, które są przewidziane za niektóre przestępstwa i wyrażają społeczną dezaprobatę wobec zła, są w pełni uzasadnione. Pomagają one zachować wyraźne rozróżnienie między dobrem a złem, przyczyniają się do moralnego zachowania, a także tworzą właściwą świadomość wagi popełnionego zła”.

W drugiej części tego listu Jan Paweł II przestrzegał przed traktowaniem zła moralnego jako okazji do sensacji. „Zło rzeczywiście może być sensacyjne, ale sensacyjność wokół niego jest zawsze niebezpieczna dla moralności” – pisał. Możliwe, że ten sposób myślenia Papieża był pewną konsekwencją wynikającą z jego polskich bolesnych doświadczeń, gdy pod rządami komunistów mass media były niejako urzędowo wrogie wobec Kościoła i częstokroć pojawiające się w niej informacje były po prostu kłamstwami i oszczerstwami. Postawa nieufności i niedowierzania wobec pojawiających się zarzutów dotyczących duchownych była zatem w dużej mierze uzasadniona, tym bardziej że w systemie komunistycznym były one często sposobem dyskredytowania pozycji i działania Kościoła oraz okazją do werbowania współpracowników spośród duchowieństwa.

4. Wydaje się, że w okresie od połowy lat osiemdziesiątych do połowy lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku skandal wykorzystania seksualnego rysował się dla Jana Pawła II głównie jako problem Kościoła w Stanach Zjednoczonych i w krajach anglosaskich. Dlatego w 1994 roku wydał on indult dla Kościoła w USA, którego celem było zapewnienie większej ochrony dzieci i młodzieży poprzez uzgodnienie przepisów kościelnych z prawem amerykańskim. Dokument tenpodniósł wiek ochrony osób małoletnich z 16 do 18 lat i wydłużył okres przedawnienia przestępstw wykorzystania seksualnego małoletnich do 10 lat od ukończenia 18. roku życia przez osobę skrzywdzoną. Dwa lata później, w 1996 roku, Papież wydał podobny indult dla Kościoła w Irlandii, skąd również zaczęły napływać informacje o przestępstwach seksualnych popełnionych przez duchownych.

Świadomość Papieża dotycząca skali i skutków tych przestępstw wzrastała zatem wraz z upływem lat. Stawało się dla niego coraz bardziej jasne, że biskupi i wyżsi przełożeni zakonni nie podejmowali adekwatnych i przewidzianych prawem działań oraz że nie radzili sobie z ich stosowaniem.

5. Dlatego, pomimo posoborowych tendencji decentralizacyjnych, w 2001 roku Jan Paweł II wydał dokument Sacramentorumsanctitatis tutela dla całego Kościoła. Dziecko zostało w nim ukazane jako jeden z największych skarbów, któryza wszelką cenę należy chronić. Krzywda wyrządzona dziecku w sferze seksualnej została uznana za jedno z najcięższych przestępstw kościelnych i zrównana z profanacją Najświętszego Sakramentu czy złamaniem tajemnicy spowiedzi. Aby uniknąć bagatelizowania tych przestępstw w ramach Kościołów lokalnych, Papież na mocy tego dokumentu ustanowił jurysdykcję Stolicy Apostolskiej nad wszystkimi przypadkami wykorzystania seksualnego małoletnich od momentu uprawdopodobnienia się przestępstwa i nakazał jego zgłoszenie do Kongregacji Nauki Wiary. Odtąd postępowania karne prowadzone w tych sprawach zostały zarezerwowane Stolicy Apostolskiej i po dzień dzisiejszy pozostają pod jej ścisłą kontrolą. Decyzja ta pokazała, że Jan Paweł II zdał sobie sprawę ze skali i globalnego charakteru kryzysu spowodowanego wykorzystaniem seksualnym dzieci i młodzieży. Ta zmiana w stosowaniu i egzekwowaniu prawa była prawdziwie bezprecedensowa. Z perspektywy czasu widać, że okazała się ona punktem przełomowym w walce Kościoła z przestępstwami seksualnymi we własnych szeregach.W ślad za tymi decyzjami Jana Pawła II Stolica Apostolska zobowiązała wszystkie Episkopaty do wprowadzenia szczegółowych norm postępowania w takich przypadkach, przy równoczesnym respektowaniu prawa świeckiego.

6. Przejawem wzrastającej świadomości Papieża było jego przemówienie do kardynałów amerykańskich w kwietniu 2002 roku podczas spotkania, które było bezpośrednim następstwem fali ujawnień przestępstw wobec dzieci i małoletnich dokonanych przez osoby duchowne, sprowokowanej przez serię artykułów zamieszczonych w dzienniku „Boston Globe”. Dokonując diagnozy kryzysu,Jan Paweł II wskazał na ból osób zranionych przestępstwem. Ofiary nadużyć oraz ich rodziny zapewnił o „swojej głębokiej solidarności i trosce”.Zaznaczył przy tym, że zmierzenie się z tymi bolesnymi skutkami musi odmienić Kościół i uczynić go bardziej świętym. Podkreślił też, że kto krzywdzi młodych, jest tej świętości zaprzeczeniem i że „w kapłaństwie i życiu zakonnym nie ma miejsca dla tych, którzy krzywdziliby małoletnich”. Za istotną część problemu uznał też fakt, że „wielu czuje się zranionych sposobem podejścia hierarchów do tych przestępstw” oraz ich „decyzjami, które w skutkach okazały się błędne”. Podana przez Papieża diagnoza kryzysu jest zatem jasna, a kierunek działań, które mają uzdrowić sytuację – jednoznaczny.

7. Z przedstawionych działań Jana Pawła II wobec ujawniającego się coraz wyraźniej kryzysu wyłania się obraz Pasterza, który odważnie i zdecydowanie pragnął się z nim zmierzyć, będąc równocześnie świadomy, że kryzys ten może zagrozić zdolności Kościoła do właściwego pełnienia jego misji w świecie. Papież doszedł do wniosku, że tylko „Kościół, stawiający czoła problemowi wykorzystywania z jasnością i determinacją” może również pomóc społeczeństwu przeciwstawić się pladze przestępstw seksualnych wobec małoletnich i bezbronnych. Widząc, że wobec tego problemu punktowe odpowiedzi nie są wystarczającym rozwiązaniem, w 2001 rokuPapież podjął decydujący krok i zmienił prawo, które stało się narzędziem dla całego Kościoła. Tą zmianą uruchomił proces oczyszczania Kościoła, kontynuowany przez jego następców: papieży Benedykta XVI i Franciszka.

Usiłując dzisiaj zrozumieć ówczesną sytuację, trzeba też uwzględnić dominującą wtedy także w Kościele mentalność dyskrecji. Jeśli więc nawet podejmowano jakieś działania, to jednocześnie panował lęk i opór przed ich transparentnym komunikowaniem.

Ponadto lektura raportu Stolicy Apostolskiej dotyczącego byłego kard. TheodoraMcCarricka każe stawiać pytania o to, w jakim stopniu Jan Paweł II był rzetelnie informowany przez powołane do tego organy, a w jakim stopniu pewne decyzje były podejmowane bez jego wiedzy na innych szczeblach władzy, zgodnie z kompetencjami. W każdym razie raport nt. McCarrica nie pokazuje jakiegokolwiek „tuszowania” czy „zamiatania pod dywan” przez Jana Pawła II przestępstw seksualnych, których dopuścili się duchowni.

Próba zrozumienia postawy i działań świętego Jana Pawła II może być dla nas szansą na uświadomienie sobie, że działanie Boże przechodzi przez zwykłe – uwarunkowane kontekstem dziejowym i osobistą historią – człowieczeństwo. Jest także dla nasdrogą do głębszego zrozumienia świętości, która polega na heroicznym przeżywaniu wiary, nadziei i miłości. Papież wielką wrażliwością otaczał każdego człowieka, o czym świadczy jego życie i nauczanie. Ogłoszenie przez Kościół świętości człowieka nie jest stwierdzeniem jego bezgrzeszności, a tym bardziej bezbłędności, lecz uznaniem świadectwa jego więzi z Chrystusem, mimo i na przekór ludzkim ograniczeniom i uwarunkowaniom.

Bezspornym faktem jest, że Jan Paweł II był papieżem, który zgodnie z nabywaną wiedzą podjął zdecydowaną walkę z przypadkami wykorzystywania seksualnego dzieci i małoletnich przez niektórych duchownych oraz wprowadził obowiązujące w całym Kościele normy rozliczania tego typu przestępstw, podkreślając, że w „stanie kapłańskim i życiu zakonnym nie ma miejsca dla tych, którzy krzywdziliby młodych”. Rozpoczął jakże ważny i kontynuowany do dziś proces oczyszczenia Kościoła w tej sferze.

Jasna Góra, 14 listopada 2022 roku

PLAN WIZYTY DUSZPASTERSKIEJ – CZ. I

DataUlice
28.11. 2022 r.  Poniedziałekul. Bohaterów Starówki Warszawskiej 8,9
29.11.2022 r.     Wtorekul. Bohaterów Starówki Warszawskiej 10, 11, 12
30.11.2022 r.Środaul. Bohaterów Starówki Warszawskiej 14, 16
01.12.2022 r.Czwartekul. Bohaterów Starówki Warszawskiej 15, 18
03.12.2022.rSobota (od godz.15.00)ul. Bohaterów Starówki Warszawskiej 19, 23
05.12.2022 r.Poniedziałekul. Bohaterów Starówki Warszawskiej 25, ul. Kopernika 60-84 (parzyste), 73 ABC
06.12.2022 r. Wtorekul. Kopernika 90-118 i 141-149, 125-135 i ul. Orląt Lwowskich
07.12.2022 r.Środaul. Kopernika 137,137ABC
08.12.2022 r.Czwartekul. Powstawania Wielkopolskiego 76ABCDE, 78A
09.12.2022 r.Piątekul. Powstawania Wielkopolskiego 78 BC
10.12.2022 r.            Sobota (od godz.15.00)ul. Powstawania Wielkopolskiego 78 DE

Ks. Michał Oksiuta – życiorys

Ksiądz Michał Lucjan Oksiuta urodził się w Gdyni dnia 6 września 1957 r., w rodzinie Lucjana i Felicji zd. Lisińska. Ochrzczony został 30 września 1957 r. w kościele pw. Świętej Rodziny w Gdyni. We wrześniu 1964 r. rozpoczął naukę w szkole podstawowej. W tym czasie został też ministrantem.  4 czerwca 1970 r. przyjął sakrament bierzmowania w kościele parafialnym pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Gdańsku-Przymorzu. Następny etap edukacji podjął w X Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku, które ukończył zdając egzamin maturalny w 1976 r. W tym samym roku chciał rozpocząć studia na Uniwersytecie Gdańskim, jednak nie został tam przyjęty. W czerwcu 1977 roku złożył dokumenty do Gdańskiego Seminarium Duchownego. W opinii jaką otrzymał od księdza Proboszcza zanotowano m.in.: „Michał pochodzi z rodziny bardzo mocno zaangażowanej w życie Kościoła: ojciec był członkiem Synodu Gdańskiego, uczestnikiem spotkań aktywu parafialnego ds. duszpasterskich, matka natomiast działa w poradnictwie rodzinnym przy parafii. Takie środowisko rodzinne miało istotny wpływ na kształtowanie się osobowości Michała. Był on długoletnim ministrantem, czynnie działającym w różnych akcjach ministranckich. Organizował grupy młodzieżowe. Przystępował często do sakramentów św., apostołował”. 

Święcenia kapłańskie otrzymał w dniu 16 czerwca 1983 r. z rąk J. E. biskupa Lecha Kaczmarka. Jako neoprezbiter został skierowany do parafii pw. św. Józefa przy kościele pw. Chrystusa Króla w Gdańsku. 19 czerwca 1986 r. został skierowany jako wikariusz do parafii pw. św. Michała Archanioła w Sopocie.

1 lipca 1988 r. dekretem Biskupa Gdańskiego został ustanowiony diecezjalnym duszpasterzem akademickim i rozpoczął posługę przy parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Gdańsku-Wrzeszczu. Z dniem 9 lutego 2003 r. został ustanowiony proboszczem w parafii pw. Chrystusa Miłosiernego w Gdyni-Redłowie.  28 maja 2017 r. Metropolita Gdański mianował ks. Michała proboszczem parafii pw. św. Rocha w Rewie. W czasie swojej posługi kapłańskiej został także mianowany kanonikiem gremialnym Kapituły Kolegiackiej Gdańskiej przy Kolegiacie Najświętszego Serca Jezusowego, a także otrzymał tytuł prałata. Ponadto w latach 2009-2014 pełnił urząd dziekana dekanatu Gdynia Orłowo.

Ksiądz Prałat Michał Lucjan Oksiuta, zmarł 26 września 2022 r. w 40. roku kapłaństwa i 65. roku życia.

Diecezjalna Adoracja 2022 – program

  8.30  Msza św.

  9.00  Apostolstwo MB Patronki Dobrej Śmierci i Intronizacji NSPJ

10.00  Żywy Różaniec (róże I-III)

11.00  Żywy Różaniec (róże IV-VI)

12.00  Żywy Różaniec (róże VII-IX)

13.00  Żywy Różaniec (róże X- XII)

14.00  Koło Misyjne

15.00  Wspólnota Czcicieli Bożego Miłosierdzia 

16.00  Marana Tha  

17.00  Parafialna Wspólnota Mężczyzn

18.00  Msza św.

Życzenia na Wielkanoc 2022

Drodzy Parafianie

Radując się ze Zmartwychwstania Pana

„w mocy Bożego Ducha” głośmy,

że On jest naszą Drogą, Prawdą i Nadzieją.

Niech Zmartwychwstały Chrystus,

który przemienił śmierć w życie

przemieni nienawiść w miłość,

zemstę w przebaczenie a wojnę w pokój.

Życzymy, aby duchowa radość Wielkanocy

przenikała Wasze życie i była każdego dnia

źródłem radości i mocy.

Ks. Proboszcz z Ks. Pawłem i Ks. Kazimierzem